Geschiedenis van de kerkgebouwen in Gemonde

Talrijke gegevens maken sterk de indruk, dat de omgeving van Gemonde vóór 700 in aanraking is gekomen met het Frankische Christendom, dat hier door missionarissen uit de directe omgeving van Lambertus is verkondigd. Het christendom kwam vanuit de bisdomstad Maastricht via de Maas stroomafwaarts en bereikte via de vele stroompjes ook de nederzetting Gemonde, gelegen aan de rivier de Dommel.

De kerkheuvel “Den Hoogert”, waar nu de begraafplaats is, was een geschikte plaats voor de geloofsverkondiging. Een kleine missiekapel was de eerste in de reeks van alle volgende kapellen en het kerkje in Gemonde.

Bij opgravingen zijn op deze plaats resten aangetroffen van een stenen kerk, die in de elfde eeuw gebouwd is. Daar werd een aantal eeuwen gekerkt in een kerk, die aanvankelijk een romaans aanzien had. Later door verbouwingen kreeg de kerk een meer gotische stijl. Na de sluiting van deze gotische stenen kerk rond 1648 zagen de katholieken zich genoodzaakt elders hun geloof te vieren. Er kwamen achtereenvolgens tweetal schuurkerkjes. De een in 1674 en de ander in 1771. In 1824 brak men de eeuwenoude kerk op “Den Hoogert “ af en begon Gemonde aan de bouw van een nieuwe kerk. Stenen van de oude kerk werden voor de nieuwe kerk gebruikt. Toen deze kerk, gelegen tegenover het Twijnmeer na honderd jaar te klein was, bouwde men de huidige kerk, die in 1924 haar deuren opende voor de beleving van het katholieke geloof.

Home > Geschiedenis > Kerkgebouwen