Het contactsleuteltje.

Zomaar even gedacht aan een sleutel. Daar draait veel om. In een handomdraai kan een hele wereld voor je open gaan. Ook gesloten worden. Openen en sluiten.

De sleutel, die voor me iets opent is me sympathieker dan de sleutel, die voor mijn neus iets afgrendelt. Het wonderlijk blijft, dat het dezelfde sleutel is, die opent en die sluit. Het is maar hoe je haar hanteert.

Je zou kunnen zeggen, dat ieder van ons in zijn leven een aantal sleutels in handen is gespeeld. De een gebruikt ze beter dan een ander. De echte sleutelfiguren – en eenieder kent er wel enkelen in zijn eigen leven – openen voor je een wereld, die je goed doet.

Een goede wereld voor een ander openen. Daarvoor de sleutel mogen aanreiken is iets heel kostbaars. Je hanteert dan een gouden sleutel.

Allerlei sleutels heb je meegekregen. Een denksleutel om je gedachten te ordenen. Een dropsleutel om spelend van het leven te genieten. Een vioolsleutel om in het leven wat muziek te zien. Een contactsleuteltje om met elkaar en God te communiceren.

Hoe groter de sleutel, hoe brutaler ze vaak is. Met heel wat krakeel worden hekken en poorten ermee geopend en gesloten. Het zijn de grote sleutels, die rammelen. Niet de kleinste. Die grote hebben aanzien - denken ze - en grijpen - voor even - het succes. Ze maken een lawaai van jewelste. Oorverdovend zijn ze.

Geef mij maar dat bescheiden contactsleuteltje. Eenieder van ons draagt het met zich mee. Het opent een wereld zoals God die bedoeld heeft. Het opent de harten van de mensen . Het opent je voor wat Jezus ons voorleefde aan geloof, hoop en liefde.

Ik vind het nog altijd mooi, wat Monseigneur De Smet over dat sleuteltje eens schreef : “Wees niet bang dat sleuteltje te gebruiken. Vrees niet je geheimen bekend te maken en je geloof aan anderen te verkondigen. Doe het niet krampachtig en sluw. Wees rustig. Geef je getuigenis. Als jij de deur opent met dat contactsleuteltje, waait de Geest wel verder”.

Piet Goedhart,
Pastoor (2004 - 2012).

Home > Actueel > Column